پاركبان ها نيروهاى مشترك راهنمايى و رانندگى و شهردارى هستند كه قرار بود كمك حال روان سازى ترافيك باشند اما اين طرح چنان عقيم اجرا شد كه خود به دغدغه اى بزرگ تبديل شد.
شايد همان زمانى كه مگى پك نخستين پاركومتر جهان را مى ساخت هيچگاه نمى توانست فكر كند زمانى در كشورى برخلاف جريان حاكم فناورى، انسان ها كار تكنولوژى ابداعى او را انجام دهند.
۱۰ سال پيش وقتى سروكله پاركومترها در خيابان هاى تهران پيدا شد خيلى ها هنوز با كاركرد اين دستگاه عجيب و غريب آشنا نبودند. پاركومترها در ادامه، كاركردشان براى خيلى ها روشن كه نشد هيچ! ناگهان در سال ۸۳ جايشان را به نيروهاى جوان ليسانسه سپردند تا به اين ترتيب براى هميشه به حاشيه رانده شوند. حتى اعتراض شركت پاراصنعت كه در سال ۷۹ در مناقصه شهردارى براى وارد كردن ۱۰ هزار پاركومتر ايرانى برنده شده بود نتوانست خللى در اجراى طرح پاركبان وارد سازد.
كاخ سفيد در حالت پشت سر گذاشتن بحران هايى است كه اهميت آن به شكلى حرفه اى از ديد افكار عمومى پنهان مانده است. اهميت اين بحث هنگامى معلوم مى شود كه توجه داشته باشيم كاخ سفيد با بحران هايى مثل ابوغريب و دغدغه هاى مربوط به بهانه هاى جنگ عراق يعنى وجود سلاح هاى كشتار جمعى و ارتباط صدام با القاعده دست و پنجه نرم كرده است.
* اميررضا پرحلم
