در يك مطالعه تازه بر روى ۶ هزار و ۵۰۰ نفر مشخص شد كه چاقى و دور كمر پهن خطرناك ترين تركيب براى ابتلا به آلزايمر است. برخى كارشناسان چاقى مى گويند دور كمر راهنماى خوبى براى مشكلات سلامتى در آينده براى فرد است.
محققان با پيوند زدن چاقى به بيمارى فراموشى مزمن مشخص نكرده اند كه دقيقا چرا داشتن اضافه وزن در سنين پيرى بر ذهن اثر منفى مى گذارد اما بسيارى از متخصصان بر اين باورند كه مشكلات مرتبطى چون فشارخون بالا_ ديابت و كلسترول بالا ممكن است به اين بيمارى دامن بزند. تصور مى شود   قطر چربى دور كمر تقريبا نشانگر ميزان حضور آن در اطراف اركان هاى اصلى بدن مثل قلب باشد. در اين تحقيق مشخص شد خطر ابتلا به آلزايمر در ۲۰ درصد افرادى كه بيشترين دور كمر را داشتند۲۷۰ درصد بيشتر از كسانى بود كه باريك ترين دور كمر را داشتند و افرادى كه به چاقى مفرط مبتلا بودند نسبت به افراد كمر باريك كه وزنشان عادى بود ۳۶۰ درصد افزايش خطر را نشان دادند. نتايج اين تحقيق در نشريه عصب شناسى چاپ شده است.

به گفته محققان روغن بادام زمينى و دانه بادام زمينى اثرات مشابهى در كاهش خطر بيمارى هاى قلبى دارد.
دكتر تيموتى سندرز از دپارتمان كشاورزى آمريكا و آماندا استفن از دانشگاه كاروليناى شمالى اعلام كردند اين تحقيق مزاياى زياد پروتئين غيرروغنى در بادام زمينى را نشان داد.
اين مطالعه اثر رژيم هاى غذايى در موش ها كه حاوى چربي_ كربوهيدرات و پروتئين است را مقايسه كرده است.
در سه نوع از اين رژيم ها_ بادام زميني_ روغن بادام زمينى و روغن هاى فاقد چربى بادام زمينى مقدار كالرى برابر بود_ چهارمين رژيم به عنوان رژيم مورد كنترل استفاده شد تا با سه رژيم ديگر مقايسه شود. با مقايسه گروه كنترل مشخص شد_ هر سه نوع رژيم غذايى بادام زمينى در كاهش كلسترول و غلظت كم ليپوپروتئين (كلسترول بد) تاثير چشمگيرى داشتند.
گفتنى است با اين وجود در ميزان HDLيا كلسترول خوب تغييرى مشاهده نشد.

مصرف ميوه و سبزى خطر ابتلا به ديابت را كاهش اما مصرف آبميوه احتمال ابتلا به اين بيمارى را افزايش مى دهد. بررسى ۱۸ ساله محققان درباره ۷۱ هزار و ۳۴۶ زن نشان
مى دهد اضافه كردن ۳ وعده ميوه يا سبزي_ به ويژه سبزى هاى برگ دار مانند اسفناج به برنامه غذايى روزانه خطر ابتلا به ديابت نوع ۲ را     ۱۸ درصد كاهش مى دهد. اين بررسى كه نتايج آن در مجله مراقبت ديابت چاپ شد، همچنين نشان مى دهد زنانى كه به جاى ميوه كامل از آبميوه استفاده مى كنند ۱۸ درصد بيش از ديگران به ديابت مبتلا مى شوند. به گفته محققان غلظت بالاى قند در آبميوه و همچنين مايع بودن آن كه جذب قند را سريع تر مى كند باعث افزايش خطر ابتلا به ديابت با مصرف آبميوه مى شود. هرچند محققان براى اثبات نتايج اين بررسى پژوهش هاى تكميلى را لازم مى دانند با توجه به تحقيقات متعددى كه در سراسر جهان انجام شده است استفاده از ميوه كامل را بسيار سودمندتر از آبميوه مى دانند.

تا پايان دو سالگى كودك بايد از شير مادر استفاده كند رئيس انجمن علمى تغذيه كودكان گفت براى تكامل رشد طبيعى،كودكان لازم است تا پايان دو سالگى از شير مادر تغذيه كنند. دكتر «غلامرضا خاتمى» فوق تخصص گوارش اطفال با بيان اين مطلب افزود: در صورت تمايل كودك به ادامه دادن تغذيه با شير مادر در سنين بيشتر از دو سال، خوردن شير مادر جاى نگرانى ندارد. وى گفت: كودكان چاق تا قبل از دو سالگى تمايلى به خوردن شير مادر ندارند در حالى كه كودكان لاغر تا تمام شدن دو سالگى و حتى بيشتر از آن تمايل به شير مادر دارند. اين فوق تخصص در گوارش كودكان با اشاره به اينكه در صورت تمايل كودك به خوردن شير مادر_ مادران نبايد اصرار در گرفتن كودك از شير خود داشته باشند گفت :گرفتن زودتر از موعد كودك از شير مادر لاغرى كودك را به دنبال دارد.
وى گفت :وزن كودك ارتباط مستقيم با وزن تولد او دارد به اين صورت كه كودكى كه با وزن سه كيلو گرم متولد مى شود در پايان يك سالگى بايد سه برابر وزن هنگام تولد وزن بگيرد و تقريبا ۱۰ كيلو گرم شود اما كودكى كه به هنگام تولد يك كيلو و نيم بوده است نبايد انتظار داشت در پايان يك سالگى ۱۰كيلو باشد.
بين كودكانى كه از شير مادر استفاده مى كنند و كودكانى كه شير خشك استفاده مى كنند از نظر قد و اندازه دور سر هيچ تفاوتى وجودندارند، تنها تفاوت آنان در اين است كودكانى كه شير خشك مى خورند بعد از سه ماهگى بيشتر چاق مى شوند. اين متخصص تغذيه اطفال خاطرنشان كرد كه يكى از اشتباهات مادران، زود شروع كردن غذاهاى كمكى به كودك است.
وى اضافه كرد كه تغذيه كودك با غذاهاى كمكى در زير شش ماهگى باعث كمتر شدن تغذيه كودك با شير مادر مى شود و اين عمل كاهش وزن كودك را به دنبال دارد. وى تاكيد كرد تا زير شش ماهگى تمام كودكان چه كودكان لاغر و چه چاق فقط بايد از شير مادر تغذيه كنند و هيچ نوع غذاى كمكى به كودك نبايد داده شود. دكتر خاتمى تصريح كرد: يكى ديگر از باورهاى غلط در مورد وزن كودكان اين است كه گفته مى شود كودكانى كه با وزن كم متولد مى شوند هميشه لاغر مى مانند در حالى كه اصلا اينطور نيست و اين كودكان در سنين نوجوانى و جوانى از وزن هاى متعادلى برخوردار هستند. رئيس انجمن علمى تغذيه كودكان يادآور شد كودكانى نيز كه داراى استخوان هاى درشت و عضلات قوى هستند با توجه به اينكه بدن آنها را توده چربى تشكيل نداده است چاق محسوب نمى شوند.

غذاى سالم و به عبارت بهتر تغذيه سالم يكى از مهمترين و شايد اساسى ترين راه دستيابى به سلامت جسم است گرچه در ارتقاى سلامت روان نيز بى تاثير نيست. متخصصان تغذيه همواره به افراد توصيه مى كنند با اتخاذ عادات غذايى سالم علاوه بر تامين نياز بدن به انرژى حتى الامكان خود را از اثرات عوامل بيماريزا حفظ كنند....
به همين منظور جلسه پرسش و پاسخى را بادكتر سعيد حسينى متخصص تغذيه و عضو هيات علمى دانشگاه تهران ترتيب داده ايم به اين اميد كه موضوعات مطرح شده در ارتقاى آگاهى خوانندگان در اين زمينه سودمند باشد.
* تعريف جامعى از غذاى سالم ارائه كنيد.
غذاى سالم يا ايمن، غذايى است كه از مواد اوليه سالم و ايمن تهيه شده باشد. به عبارتى، غذاى سالم عارى از مواد زيانبخش و مضر و متشكل از اجزاى مفيد براى سلامت مصرف كنندگان است. مراحل تهيه غذا شامل فرآورى، توزيع و مصرف به صورت يك زنجيره درهم تنيده است و چنانچه هر يك از اين اجزا دچار نقص يا كمبود شود، ديگر قسمتها نيز از آن متاثر خواهد شد و به طور كلى سلامت نهايى غذا مستلزم تامين سلامت همه اين اجزاست ،البته ويژگى هاى ديگرى نيز براى غذاى سالم در نظر گرفته مى شود از جمله اين كه حتى الامكان به حالت طبيعى و كامل نزديك تر بوده، تحت حداقل پردازش قرار گرفته، مواد مغذى و فيبر موجود در آنها حذف نشده و فاقد افزودنى هاى سنتتيك است.
براى بررسى وضعيت تغذيه اى افراد چه روشهايى وجود دارد؟
يكى از روشهاى متداول براى بررسى وضعيت تغذيه اى افراد استفاده از ارزيابى آمپروتومتريك يا تن سنجى است كه در آن بررسى بالينى قد، وزن و جثه بدن مورد توجه قرار مى گيرد. از ديگر روشهاى ارزيابى وضعيت تغذيه اى استفاده از تستهاى بيوشيميايى، مشاهدات بالينى و بررسى دريافت غذايى است. همچنين تاريخچه پزشكى و وضعيت اقتصادى اجتماعى فرد در بررسى وضعيت تغذيه اى بالينى مدنظر قرار گرفته مى شود.
آيا كاهش كالرى غذا همواره به معناى افزايش كيفيت آن است؟
كالرى در حقيقت واحد اندازه گيرى انرژى موجود در مواد غذايى است. غذاهايى كه مى خوريم با محتواى كالرى كه دارند، انرژى مورد نياز بدن ما را تامين و توانايى لازم براى انجام فعاليت ها را برايمان فراهم مى كنند. هميشه اين طور نيست كه كاهش كالرى به منزله افزايش كيفيت غذا باشد. در بحث تغذيه گاهى ما نياز به مقوى سازى و گاهى نياز به مغذى سازى غذا داريم. هنگامى كه نگاه ما به مقوى سازى است، يعنى مى خواهيم با حجم كمتر غذا، انرژى بيشترى به فرد برسانيم معمولا چربى ها را به آن اضافه مى كنيم كه كالرى بيشترى در مقايسه با ديگر درشت مغذى ها مثل پروتئين ها و مواد قندى دارند اما در بحث مغذى سازى چون منظورمان افزايش انرژى نيست، ممكن است در حجم كم بيشترين مواد مغذى مثل املاح و ويتامين ها را از طريق غذا به فرد برسانيم. پس الزاما كاهش كالرى برابر با افزايش كيفيت نيست.
چه تفاوتى ميان كمبود اوليه و ثانويه مواد غذايى وجود دارد؟
كمبود مواد غذايى به صورت اوليه در نتيجه دريافت كم يك ماده مغذى در رژيم غذايى صورت مى گيرد در حالى كه كمبود ثانويه در نتيجه عوامل ديگر مانند مصرف بعضى داروها يا ابتلا به بيمارى هايى كه به دريافت و جذب و متابوليسم غذا اثر مى كنند، ايجاد
مى شود. در كمبود ثانويه، غذايى كه مصرف شده مشكلى ندارد بلكه هضم، جذب و متابوليسم مختل شده اند به طورى كه مواد مغذى در دستگاه گوارش در اثر دارو يا تاثير برخى مواد مغذى تخريب شده يا نوعى افزايش نياز مثلا در دوران باردارى يا بيمارى رخ داده كه به كمبود ثانويه منجر مى شود. گاهى كمبود مواد اوليه سبب كمبود ثانويه نيز مى گردد. مثلا در اثر كمبود ويتامين D، جذب كلسيم كاهش مى يابد و استخوان سازى مختل مى شود. از آنجا كه جذب كلسيم و فسفر به هم وابسته است، در صورت كمبود كلسيم رژيم غذايى جذب و متابوليسم فسفر نيز دچار مشكل مى شود. در هر دو صورت، به تدريج ذخاير مغذى بدن كم شده و بدون بروز علايم خاص، آزمايش هاى خون و ادرار اين كمبود را نشان مى دهند.
درباره تاثير غذا بر سيستم ايمنى بدن و پيشگيرى از بيمارى ها بگوييد.
به طور كلى غذا و تغذيه نقش مهمى در تقويت يا تضعيف سيستم ايمنى بدن دارند. بد نيست بدانيد شايع ترين علت ضعف سيستم ايمنى سوءتغذيه است كه ممكن است ناشى از كمبود پروتئين ها_ ويتامين ها و املاح يا انرژى باشد و در اثر افزايش دريافت انرژى و چاقى صورت گيرد.
به عنوان مثال ماهى ها به عنوان منابع مهم اسيد چرب امگا ۳ در تعديل سيستم ايمنى نقش مهمى دارند. برخى بزرگان مى گويند ما برآيند آنچه مى خوريم هستيم. به عبارتى اين كه چه مى خوريم، چگونه و چه مقدار مى خوريم بر سلامت جسم و روان ما تاثير بسزايى دارد. امروزه ارتباط زياد خوردن و چاقى با بيمارى هاى قلبى عروقى، ديابت، سرطان ها، بيمارى هاى مفصلى مثل آرتروز، بيمارى هاى كيسه صفرا، نقرس و غيره كاملا اثبات شده و نگرانى دست اندركاران سلامت جوامع امروز، نه بيمارى هاى واگير و عفونى بلكه بيمارى هاى غيرواگير هستند كه اكثريت قريب به اتفاق آنها با عادات غذايى مرتبطند. براى پيشگيرى از سرطان ها، بيمارى هاى قلب و عروق و ديابت و بالاخره افزايش طول عمر، تغذيه مناسب در دستور كار سيستم هاى بهداشتى سلامت كشورها قرار گرفته است.
در مورد روغن ها بهترين و بدترين آنها كدامند؟
از نظر كارشناسان تغذيه بدترين نوع چربى، بيشترين ميزان اسيدهاى چرب اشباع را دارد مانند انواع چربى هاى حيوانى جامد كه مشكلات زيادى را ايجاد مى كنند. عامل ديگرى كه بر كيفيت چربى ها اثر مى گذارند مقدار اسيد چرب ترانس آنهاست كه در روغنهاى نباتى جامد طى فرآيند هيدروژناسيون توليد مى شود و مصرف كنندگان هنگام خريد بايد دقت كنند كه مقدار اسيد چرب ترانس روغن در كمترين ميزان (حداكثر ۱۰درصد) باشد.
آيا تاثير غذا بر خلق، مبناى علمى دارد؟
بله همين طور است. از آنجا كه آنچه برما مى گذرد ماحصل واكنش هاى شيميايى مضرى است كه در اثر عملكرد واسطه هاى شيميايى مغز به وجود مى آيد، غذاهايى وجود دارند كه بر اين واسطه هاى شيميايى مغز يا نور و ترنس ميتورهاى مثل دوپامين، نوراپى نفرين و سروتونين تاثير مى گذارند.
امنيت غذايى چيست؟
مفهوم امنيت غذايى در سطح جزئى آن به توانايى و قدرت دسترسى خانواده ها به منابع غذايى اطلاق مى شود. امنيت غذايى هنگامى به صورت كامل محقق مى شود كه همه افراد همواره بتوانند نيازهاى تغذيه اى خويش را تامين كند و به منظور بهره مندى از سلامت به غذاى سالم، كافى و مغذى دسترسى داشته باشند.

متخصصان هشدار دادند: امكان سقط جنين در زنانى كه شوهران آنها مبتلا به ديابت هستند بيشتر است. پژوهشگران مى گويند علت اين امر آن است كه اسپرم هاى (سلولهاى جنسى نر) مردان ديابتى از كيفيت ضعيف تر و نامطلوب ترى برخوردار هستند. دكتر كان ماليديس در اين باره هشدار داد: آنچه كه امروزه بويژه باعث نگرانى است اين است كه سن ابتلا به ديابت نوع اول و نوع دوم هر روز كمتر و كمتر مى شود و بيماران ديابتى در بين جوانان بيشتر به چشم مى خورند. وى افزود: در نتيجه ما جمعيت بيشترى را خواهيم داشت كه در طول سالهاى بارورى و فعاليت هاى توليدمثلى خود مبتلا به ديابت هستند. پژوهشگران دانشگاه كوئين در بلفاست در اين رابطه خاطرنشان كردند: اين احتمال وجود دارد كه مردان مبتلا به ديابت نوع دوم كه بيشتر در ميانسالى بروزمى كند و با چاقى ارتباط مستقيم دارد نيز از تاثير نامطلوب اين بيمارى بر توان توليد مثلى آسيب ببينند. همچنين نيل مك كلور_ يك دستيار استاد تحقيقاتى متذكر شد كه بديهى است سلامت يك مرد روى توان بارورسازى وى تاثير مى گذارد. وى با اشاره به اين مطلب كه مراكز بسيار محدودى در مورد مساله بارورى به شرح سابقه پزشكى مردان توجه مى كنند و بلكه بيشتر روى زنان متمركز مى شوند_ گفت: مدتهاى مديد نقش بهداشت كلى در توان توليد مثلى مردان ناديده گرفته شده است. وى افزود: اين اشتباه ابتدايى قابل درك است اما حالا كسانى كه در اين حوزه كار مى كنند بايد توجه بيشترى روى مردان داشته باشند و مطمئن شوند كه براى يك باردارى موفق در همسر سلامت جسمى و بهداشت شوهر در حد مطلوبى قرار دارد.

نتايج تحقيقات اخير نشان مى دهد افراد بزرگسالى كه روزانه چند فنجان قهوه مى خورند به طور آشكار در معرض خطر كمتر مرگ در اثر بيمارى هاى قلبى نسبت به افرادى هستند كه قهوه نمى خورند. نتايج مورد بررسى اطلاعات دو تحقيق جداگانه كه برروى تقريبا ۱۲۸ هزار فرد طى ۲ دهه صورت گرفته نشان داد كه مردان و زنانى كه روزانه چند فنجان قهوه مى خورند كمتر در معرض خطر مرگ و مير بيمارى هاى قلبى - عروقى قرار دارند.
در ميان زنان گروهى كه روزانه حداقل ۲ تا۳ فنجان قهوه مى نوشند تا حدود يك تا دو سوم كمتر در معرض سكته يا بيمارى قلبى نسبت به گروهى كه قهوه نمى نوشيدند بودند. در ميان مردان اين نتايج تنها با مصرف مقدار زياد آن يعنى حداقل روزانه ۴ تا۵ فنجان قهوه به دست
نمى آمد. به گفته دكتر استرلوپزگارسيا از دانشگاه اپانيااين نتايج نشان نمى دهد كه قهوه باعث سلامت قلب مى شود بلكه كافئين قهوه موجب آن مى شود كه فشارخون بيشتر در حد نرمال بماند. همچنين برخى مطالعات قبلى نشان داده بود كه كافئين باعث كاهش التهاب در رگهاى خونى و نيز كنترل عملكرد نرمال عروقى را منجر مى شود. در مجموع دكتر لوپزگارسيا و همكارانش متوجه شدند كه مصرف منظم و درست قهوه به طور آشكارى با كاهش خطر مرگ به هر دليلى و به خصوص در مورد بيمارى هاى قلبى - عروقى ارتباط دارد. با اين وجود تحقيقات بيشتر براى بررسى ديگر كافئين و چگونگى ارتباط آن با مرگ لازم است.

مترجم: فاطمه زرمهر
آنوريسم (بزرگ شدن قطر آئورت) يكى از شايع ترين بيمارى هاى عروق بزرگ بدن است كه در اثر علت هاى مختلف ايجاد شده و به تدريج به اعضاى مجاور فشار وارد مى كند. تا چند سال گذشته جراحى تنها راه درمان اين بيمارى بود كه عوارض زيادى را نيز به دنبال داشت. امروزه با پيشرفت تكنولوژى و روش هاى جديد درماني_ با استفاده از استنت هاى آئورت در درمان آنوريسم تا حدود زيادى از عوارض جراحى هاى بزرگ كاسته شده است.
دكتر مرزبان_ جراح قلب و عروق و عضو هيات مديره انجمن جراحان قلب ايران آنوريسم آئورت را از شايع ترين بيمارى هاى عروق بزرگ بدن دانست و گفت: اين بيمارى اثر علت هاى مختلف ايجاد
مى شود.
تصلب شرايين و فشار خون از علل بروز آنوريسم
وى تصلب شرايين_ فشار خون و بيمارى ديواره آئورت را از شايع ترين علت هاى بروز آنوريسم عنوان كرد و ادامه داد: در بيمارى آنوريسم_ قطر آئورت
۵/۱ تا دو برابر قطر طبيعى افزايش يافته و خطرات زيادى را براى فرد ايجاد مى كند. بزرگ شدن قطر آئورت_ به تدريج به اعضاى مجاور فشار وارد كرده و بر حسب محل آنوريسم علايم فشارى و تنگى نفس ايجاد مى كند.
پارگى آئورت از عوارض مهم آنوريسم
وى پارگى آئورت را يكى از خطرات مهم آنوريسم نام برد و گفت: پارگى آئورت معمولا مرگبار بوده و در بسيارى از مواقع ممكن است حتى بيمار در راه رسيدن به بيمارستان فوت كند.
جراحى تنها روش درمان آنوريسم در گذشته
دكتر مرزبان با اشاره به روش هاى درمانى به كار گرفته شده براى درمان آنوريسم گفت: تا چند سال گذشته جراحى تنها راه درمان اين بيمارى بود. در جراحى قسمتى از آئورت كه مبتلا به آنوريسم است برداشته شده و لوله هاى مصنوعى جايگزين آن مى شود.
عوارض راحى در درمان آنوريسم آئورت
وى ادامه داد: اين روش درمانى زمان بر بوده و عوارض زيادى مانند سكته مغزي_ نارسايى كليه_ عفونت در محل جراحى و سياه شدن احشاء بدن را به دنبال دارد.
نارسايى تنفسى طولانى مدت و فلج از عوارض مهم جراحى آنوريسم آئورت
به گفته دكتر مرزبان_ نارسايى تنفسى طولانى مدت هم مى تواند از عوارض جراحى در درمان آنوريسم باشد. همچنين عارضه فلج يكى از عوارض مهم جراحى هاى آئورت است كه به دنبال قطع خون رسانى به نخاع اتفاق مى افتد.
ساده و كم عوارض بودن درمان هاى جديد آنوريسم آئورت
اين جراح قلب و عروق روش هاى جديد درمان آنوريسم آئورت را ساده و با عوارض كم عنوان كرد و در توضيح اين روش هاى درمانى گفت: در روش هاى جديد جراحى از استنت هاى آئورت استفاده مى شود. استنت ها يك نوع فنر روكش دار بوده كه به صورت بسته و معمولا از طريق عروق پا وارد محل آنوريسم شده و در آنجا باز مى شوند.
وى ادامه داد: ابتدا و انتهاى اين استنت ها در محل آئورت طبيعى و قسمت ميانى آن در محل آنوريسم قرار مى گيرد. زمانى كه استنت باز مى شود قسمت هاى بالا و پايين استنت به ديواره آئورت چسبيده و مسير طبيعى براى جريان خون ايجاد مى كند. در نتيجه خون در فضاى آنوريسم وارد نشده و آن قسمت مبتلا به آنوريسم از جريان خون حذف
مى شود.
كاهش عوارض جراحى با استفاده از درمان هاى استنت هاى آئورت
دكتر مرزبان با بيان اين كه بدن هيچ واكنش منفى به استنت ها نشان نمى دهد، افزود: در اين روش درمانى برش هاى جراحى بسيار كوچك تنها در محل وارد شدن استنت ايجاد مى شود و بيمار معمولا يك يا دو روز پس از عمل از بيمارستان ترخيص مى شود.
در اين روش درمانى عوارض جراحى هاى بزرگ مانند نارسايى تنفسي_ سكته مغزى و نارسايى كليه بسيار نادر است.
وى ادامه داد: عارضه فلج نيز در گزارش هاى مختلف كمتر از نصف موارد جراحى است. بنابراين از آنجا كه اين روش هاى جديد هم ساده بوده و هم از عوارض كمترى برخوردار است در سراسر دنيا به تدريج جايگزين جراحى مى شود.
محدوديت هاى استفاده از استنت هاى آئورت و راهكارهاى موجود در اين زمينه
عضو هيات مديره انجمن جراحان قلب با اشاره به محدوديت هاى استفاده از استنت و راهكارهاى ارايه شده در اين زمينه تصريح كرد: محل برخى از آنوريسم ها به گونه اى است كه شاخه هاى مهمى از شريان ها مانند شريان هاى كليه يا مغز از آنجا جدا مى شوند بنابراين قرار گرفتن استنت در آن محل به بسته شدن جريان خون آنها منجر مى شود.
وى با بيان اين كه براى حل اين مشكل دو راه حل وجود دارد،افزود: براى حل اين مشكل ابتدا مى توان اين رگ ها را به روش جراحى باى پس كرده و سپس به منظور خون رسانى به ارگان هاى بدن نسبت به گذاشتن استنت اقدام كرد.
استفاده از استنت هاى شاخه اى براى شريان هاى كليه و مغز
دكتر مرزبان ادامه داد: در روش هاى جديدتر از استنت هاى شاخه اى براى رگ هايى مانند شريان هاى كليه و مغز استفاده مى شود. در حال حاضر و طى يكى دو سال اخير اين استنت ها در مرحله كارآزمايى بالينى قرار داشته و نتايج اوليه آن بسيار موفقيت آميز بوده است.
استنت هاى شاخه اى بايد متناسب با وضعيت آناتومى بيمار باشد
وى با اشاره به مشكلات موجود در استفاده از استنت هاى شاخه اى تصريح كرد: در اين روش استنت مورد نياز هر بيمار بايد مناسب با وضعيت آناتومى خود آن بيمار ساخته شود. بر اين اساس به وسيله سى تى اسكن و تصويربردارى دقيق_ محل جدا شدن شاخه هاى آئورت_ قطر و زاويه آنها مشخص شده و استنت مورد نياز متناسب با آناتومى بيمار ساخته مى شود.
دكتر مرزبان افزود: پس از آن استنت اصلى به علاوه شاخه هاى جانبى كه مسووليت خون رسانى به اعضاى بدن را برعهده دارند در محل آنوريسم قرار مى گيرد.
بنابراين استفاده از استنت هاى شاخه اى مقدارى زمان بر است. اين جراح قلب و عروق در پايان گفت: به نظر مى رسد با پيشرفت تكنولوژى در درمان آنوريسم استفاده از استنت ها به طور كامل جايگزين روش هاى جراحى شود چرا كه درمان با استنت ها ساده و با عوارض كمتر همراه است. در حال حاضر اين روش درمانى در مركز قلب تهران و در حد استانداردهاى جهانى انجام شده و نتايج رضايت بخشى نيز حاصل شده است.

بزرگسالان براى بهبود بخشيدن به خلق و خو و حوصله خود نياز به مصرف بعضى از داروهاى ضد افسردگى تجويزى دارند. اما به موازات آن ممكن است در معرض خطر ابتلا به شكستگى استخوانى نيز باشند.
در يكى از آخرين مطالعات انجام شده كشف شده است كه داروهاى ضد افسردگى كه توسط زنان بعد از يائسگى در سنين متوسط ۶۴ سال مصرف مى شود، مى تواند با خطر افزايش پوكى و شكستگى استخوانى ستون فقرات و ساير محل ها در ارتباط باشد. اما در عين حال ارتباط قوى بين شكستگى استخوان مچ دست يا استخوان لگن و مصرف قرص ضد افسردگى ملاحظه نشده است. زنانى كه قرص ضد افسردگى مصرف مى كنند ۳۰درصد بيشتر در معرض شكستگى استخوان ستون فقرات و ۲۰ درصد افزايش خطر شكستگى ساير نقاط بدن هستند.
در يك مطالعه پيش تر دكتر گلترمن مدير مركز تحقيقات استخوانى با نگاه بر اطلاعات استخوانى انجام شده كه بر روى ۵هزار نفر به صورت رندوم انجام شده بود و ۱۳۷ نفر از آنها قرص هاى ضد افسردگى (از نوع بازدارنده هاى بازجذب سروتنين ) و SSRIS مصرف مى كردند_ متوجه شدند افرادى كه روزانه قرصSSRIS (فلوكستين) مصرف مى كنند دوبرابر بيشتر از افراد ديگر در معرض خطر شكستگى استخوانى هستند. سروتنين نوعى ماده شيميايى عصبى است كه مرتبط با افسردگى مى باشد. اين ماده همچنين د رفيزيولوژى استخوانى دخالت دارد. اگر در كميت اين ماده تغيير حاصل شود باعث كاهش حجم استخوان و افزايش خطر شكستگى مى شود.
اما مطالعات ديگر ارتباط بين مصرف قرص ضد افسردگى و شكستگى استخوانى را تاييد نمى كند.
دكتر گلترمن و همكارانش هم اكنون در حال انجام تحقيقات بر روى نوجوانانى هستند كه داروى SSRISمصرف مى كنند. هدف آنها كشف اين حقيقت است كه آيا مصرف اين دارو تاثير بر روى رشد استخوان دارد يا خير. آنها همچنين مى خواهند و جود هر گونه تمايل ژنتيكى براى ابتلا به پوكى استخوان را كشف كنند. در حالى كه مطالعات انجام شده ارتباط بين پوكى استخوان ومصرف قرص ضد افسردگى را نشان مى دهد. ولى در عين حال تحقيقات دليل و تاثيرى براى اين ارتباط كشف نكرده اند.
بنابر اين آقاى گلترمن معتقد است افرادى كه به دلايل اساسى د رحال مصرف داروى SSRISهستند مصرف دارو را ترك نكنند. اين افراد بايد تنها مراقب وضعيت استخوانهاى خود باشند (با انجام تست استخوانى براى اندازه گيرى چگالى استخوان) در هر حال براى كاهش خطر ابتلا به پوكى استخوان موارد زير را رعايت كنيد: - مصرف كافى كلسيم: تمام مردان و زنان بالاتر از ۶۵ سال بايد روزانه ۱۵۰۰ ميلى گرم كلسيم مصرف كنند.
- مصرف كافى ويتامين D: مردان وزنان روزانه بايد حداقل ((IU=INTERNATIONAL UNITS800 ويتامينD مصرف كنند.
- ورزش: شما بايد ورزش هاى استقامتى و قدرتى را تواما انجام دهيد. مثل پياده روي_ كوه نوردى و طناب بازى
- در رژيم غذايى روزانه خود سويا را قرار دهيد: استروژن گياهى موجود در سويا به حفظ چگالى استخوانى و عدم ابتلا به پوكى استخوان كمك مى كند.
- عدم مصرف دخانيات